October 08, 2017

REMEMBER BREATHE

Nie wiem, co się ze mną dzieje. Czuję pustkę. Przerażającą pustkę. Ponownie w coś popadam. Ponownie chcę się schować przed światem. Mam problem. Nie potrafię w tym całym gównie odnaleźć siebie. Z całych sił staram się czegoś złapać. Chwycić aby nie spaść w nicość. Jednak wszystko jest jak powietrze. Przenikalne. Nie mam już czego się złapać. Nie potrafię znaleźć przyczyny całej tej mieszanki uczuć. Chciałabym aby to wszytko okazało się tylko złudzeniem. Jednak znam to uczucie. Kiedy ból psychiczny przekłada się na fizyczny. To tak jak oddychanie. Oddychasz, bo musisz. Rzecz w tym, że nie czujesz się dotleniony. Czujesz jakby każda komórka wariowała.
Czuję jak coś mnie przerasta. Przygniata do ziemi tak, abym nie mogła się poruszyć. Tak abym musiała kontrolować każdy swój oddech. Ludzie się kumulują, a ja jedynie chcę odejść. Jednak nie mam takiej możliwości. Jedynie, co mogę zrobić to starać się nie myśleć. Tego właśnie teraz chcę. Nie myśleć i nie czuć.

September 10, 2017

SUMMER 2017: GREECE

Skiathos

Athens
Neos Panteleimonas
Panteleimon Pieria
My drem has come true. If you want see more photos check my instagram. ig: oliwiaoleszczyk

August 27, 2017

ILLUSION

Widzisz to wszędzie. Jest jak taki duch. Codziennie. Co dwa dni. Co tydzień. Nawet nie wiesz kiedy. Zastanawiasz się czy powoli nie zaczynasz wariować. Ale dlaczego miałbyś wariować? Zastanawiasz się czy to, co widzisz jest prawdziwe. Czy możesz w to wierzyć. Czy możesz ufać swoim zmysłom. Nie jesteś pewny czy obracasz się w rzeczywistości. A może jednak nie? Może wszystko jest pięknym złudzeniem. A może tak bardzo potrzebujesz to zobaczyć, że na każdym kroku twoja wyobraźnia cię nie zawodzi. Może tak bardzo pragniesz to zobaczyć, że uwzględniasz detale  wczuwasz się w nierealny, realny widok.
Co widziane, co znane, topnieje w roziskrzeniu, staje się ułudnym ciałem światła, którego nie było, które było, jest zawsze. 

July 16, 2017

MONSTER

Myślę sobie, że nie jestem odpowiedzialna. Zadaję sobie pytanie czy dotrzymuję słowa. Analizuję moje zachowanie. Błądzę myślami nad szczegółami mojej duszy. Pytanie, czy ją mam. Może niektórzy myślą, że jestem bezduszną istotą. Człowiekiem albo jakimś stworzeniem. Kimś kto niszczy wszystko, co napotka na swojej drodze. Osobnikiem, który niszczy ludzi. Czy naprawdę ktoś może mnie tak postrzegać? Czy naprawdę ktoś tak mnie nienawidzi, aby wymyślać historie bogate w szczegóły na mój temat? Jestem prawie pewna, że tak. Dlaczego prawie? Nigdy nikt nie powiedział mi w twarz tego wszystkiego. To tylko zarys tego, czego mogę się spodziewać. Może kiedyś ktoś się odważy podejść i po prostu powiedzieć, że jestem potworem. Do takiego posunięcia taka osoba potrzebuje jednak odwagi. Coś mi się wydaje, że będzie o nią trudno.
ig: oliwiaoleszczyk

June 18, 2017

FAKE FRIENDS

Przyjaźń. Prawdziwa. Szczera. Pełna miłości. Na której można polegać. Która jest wszystkim. Która ma ogromne znaczenie. Która posiada honorowe miejsce w naszym życiu. Czy może kiedyś się zakończyć? Przyjaciel, który nas wspiera. Przyjaciel od którego bije ciepło, współczucie, chęć pomocy, bezinteresowność i dobroć. Może kiedyś stać się jedną z najbardziej fałszywych osób? Osób, które jedyne czego chcą to abyśmy cierpieli. Abyśmy byli nieszczęśliwi. Aby nasze życie nie było już kolorowe. Aby zabrakło w nim miłości i dobroci ludzi. Czy tacy przyjaciele istnieją? 'Przyjaciele', którzy po waszym błędzie zrywają kontakt. Którzy zamiast Cię wspierać wolą się wyprzeć. Którzy sprawiają, że Twoje życie to piekło. Czy tacy ludzie to przyjaciele?
Z przeszłością należy się rozstać nie dlatego, że była zła, lecz dlatego, że jest martwa.